Historia w Polsce

Drukuj
PDF

Przeszczepienie charyzmatu do Polski

W początkach lat 80-tych XX wieku coraz silniejsze stawało się w siostrach pragnienie przybycia do Ojczyzny Ojca świętego Jana Pawła II. Siostra M. Adolfina Battaglia wytrwale zwracała się z prośbą do ówczesnej Przełożonej Generalnej, by wyraziła zgodę na szukanie dróg dotarcia do Polski. W 1983 r. s. M. Adolfina Battaglia poprosiła
O. Ubaldo Terrinoni OFM Cap. o pomoc. Skontaktował ją z O. Pacyfikiem Dydyczem, definitorem generalnym Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Z jego pomocą, s. M. Adolfina i s. Bibiana Giachino dotarły do Arcybiskupa Bronisława Dąbrowskiego, sekretarza Episkopatu Polski, który znajdował się wówczas w Rzymie. Arcybiskup ucieszył się z inicjatywy przeszczepienia charyzmatu Sióstr Kapucynek NSJ na ziemie polskie i na nowo skierował je do O. Pacyfika Dydycza, uważając iż najbardziej kompetentną pomoc w szukaniu dróg przeszczepienia charyzmatu Sióstr Kapucynek NSJ na ziemie polskie znajdą u niego. W lipcu 1983 r. siostry, na zaproszenie Braci Kapucynów, odwiedziły Polskę. Pobyt był owocny, Rada Generalna zdecydowała utrzymywać kontakty i umożliwić siostrom kolejny wyjazd.

W 1984 r. grupa młodzieży oazowej udała się do Rzymu, zamieszkali u Sióstr Kapucynek NSJ. Pierwsze kroki zostały uczynione, zasiane ziarno zaczęło wzrastać . Pan Bóg powoływał dziewczęta do Zgromadzenia Sióstr Kapucynek NSJ, od listopada 1984 r., pokonując niemałe trudności, wyjeżdżały one do Rzymu,
by tam przygotowywać się do życia zakonnego. Największą trudnością prawną było otrzymanie wizy na wyjazd. Dziewczęta otrzymywały dokument od Opatki Sióstr Klarysek Kapucynek w Brwinowie, iż są członkiniami tegoż Zgromadzenia i są wysyłane na formację do Włoch. Tymczasem Rada Generalna zastanawiała się nad dalszym rozwojem wydarzeń. W protokole z posiedzenia Rady z kwietnia 1986 r. napisano: W Polsce jest możliwość otwarcia Domu. Mamy już stamtąd cztery powołania, wydaje nam się słusznym wyrazić naszą wdzięczność Kościołowi Polskiemu wysyłając tam dwie lub trzy siostry z nadzieją, że posłuży to rozwojowi naszego Zgroma- dzenia. W sierpniu 1987 r. trzy siostry z Sycylii: s. M. Adolfina Battaglia, s. Gianfranca D’Aleo, s. Alba Lombardo, przybyły do Polski.

Sytuacja społeczno – polityczna Polski Ludowej nie sprzyjała wówczas Zgromadzeniom rodzimym, a tym bardziej „obcym”. Siostry rozpoczęły naukę języka polskiego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, włączały się, na ile to było możliwe w duszpasterstwo młodzieży w parafii OO. Kapucynów na Poczekajce, tymczasem liczba powołań
z Polski rosła. We wrześniu 1989 roku Przełożona Generalna s. Maria Laura Di Mauro, zwróciła się z prośbą
do Biskupa Lubelskiego Bolesława Pylaka o pozwolenie na prowadzenie działalności duszpasterskiej, zgodnej
z charyzmatem Zgromadzenia. Odpowiedź była pozytywna, tymczasem trzy siostry: s. Marianna Gromadzka,
s. Franciszka Bojarska, s. Maria Barbara Wiórko, po formacji początkowej we Włoszech, wróciły do Polski,
by realizować tu charyzmat Zgromadzenia.

Został otwarty drugi Dom w Siennicy k/Mińska Mazowieckiego. Siostry włączyły się w naukę katechezy, ponieważ był to rok, w którym Państwo uznało prawo Kościoła do nauczania religii oraz religijnego wychowania dzieci
i młodzieży, zgodnie z wyborem dokonanym przez rodziców lub prawnych opiekunów. Nauczanie religii odbywało się w punktach katechetycznych organizowanych w kościołach, kaplicach i budynkach kościelnych, a także mogło odbywać się w szkołach. 3 stycznia 1990 roku Ministerstwo wyraziło zgodę na utworzenie jednostki organizacyjnej Zgromadzenia Sióstr Kapucynek Najświętszego Serca Jezusa, które istnieje za granicą, a dotąd nie działało
w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Po pierwszej wizycie kanonicznej, Przełożona Generalna, s. Maria Laura
Di Mauro, w liście okólnym do wszystkich wspólnot, wyrażała swoją radość, iż duch Założycieli po raz trzeci przekroczył granice Włoch i jest obecny w Polsce, gdzie istnieje możliwość kontynuowania dzieł Zgromadzenia. Mówiąc o perspektywach rozwoju Zgromadzenia, przypominała życzenie, z jakim Ojciec Święty Jan Paweł II zwrócił się do Sióstr podczas audiencji na zakończenie prac kapituły, dnia 29 grudnia 1988 roku:
Teraz, gdy jesteście już w Polsce, będzie was 20 tysięcy.

Wawolnica

Napisz do nas

Nasza misja

Nasza misja

Jak w kilku słowach streścić naszą misję? Zobaczcie krótki filmik:

Zobacz film